Toen ik 6 was kwam ik bij VVU. Voetbal Vereniging Uitgeest. Twee jaar later was ik het al zat. Ten eerste was het dorp in twee helften verdeeld en ik speelde bij de protestanten. De anderen (katholieken) zaten bij USVU, ook wel bekend als Uien Soep Van Unox. Zij noemden het zelf liever: Uitgeester Sportvereniging Uitgeest. Maar goed, dat onderscheid stond me niet zo aan. Ten tweede had ik de verkeerde vereniging uitgekozen, want ik had een randdebiel van een trainer en mijn vader kwam nooit kijken omdat al die andere vaders rechtstreeks van de steiger langs de lijn kwamen vloeken en tieren en dat was niet zijn ding. Dus ik ging eraf en ik ging op hockey (jaja hockey! driewerf hoera voor Peter Willem). Ik voetbalde alleen nog op school en daar mocht ik op doel staan bij de grote jongens.


Na hockey zat ik nog op tennis en badminton. Ik was zelfs goed in het laatste, ik haalde de Noord Hollandse selectie. Maarja, ik werd zestien en voetballen had veel meer aantrekkingskracht. Inmiddels had ik andere vrienden en die zaten allemaal bij Uien Soep Van Unox. Dus ik ging naar de B3 van Uien Soep. Twee jaar later mocht ik in de A1 komen opdraven en speelde een half seizoen topklasse. Daarna heb ik 5 jaar niet op het veld gevoetbald en toen weer 5 jaar in het zevende. Toen geblesseerd en roemloos de club verlaten die inmiddels FC Uitgeest heet na het samengaan van VVU en USVU in 1996. Dat had meer voeten in de aarde dan de perikelen tussen AZ en Flamingo's. Geloof me. U begrijpt, afgelopen zondag was voor mij even terug in de tijd.


Heel ver terug in de tijd. Ik was koud vijf minuten op het terrein toen een Uitgeester me vroeg hoe het nu beviel bij Flamingo's. Met al die buitenlanders. "Tsja", zei ik, "We halen Angel een dag van tevoren al onder zijn olijfboom vandaan omdat we mañana moeten voetballen, we moeten die spaghettivreter altijd de kleedkamer intrekken anders zit ie weer achter de meisjes aan, Aussie mag niet in de buurt van het ballenhok komen, want dan steelt ie alles leeg en die turken kan je niet coachen, omdat hun snor in de weg zit. Maar voor de rest valt het wel mee." Tjonge, ik mag hopen dat we wel winnen van die betweters.


De tactiek wijzigt niet en dit keer start Davey weer op het middenveld. Ed en Bryan wisselen af bij het naar voren komen bij corners en Jos heeft wel vaker tegen de trainer gestaan. Adri Looijen. Heeft wel iets met de groep van Uitgeest gedaan is zijn vermoeden, want ze spelen beter dan vorig jaar. Dit klopt ook, want ik vraag het na bij Thijs Putter - één van de backs van Uitgeest - en die zegt dat er vorig jaar inderdaad wat sleur in was gekomen. Dit jaar moeten ze weer vechten voor hun plek. Zo beginnen ze ook; fel spelend en vooruit voetballend. De eerste tien minuten moet Chris zich dan ook uit de naad vlaggen, maar dan komen we beter in de wedstrijd.


De spanning houdt me wel bezig, ik zou niet kunnen zeggen wat er goed en slecht ging, ik kon eigenlijk alleen maar kijken. Tegen het einde van de eerste helft zijn zowel Remco (wiens operatie was uitgesteld) en Maurice al gehavend en Mischa kijkt bezorgd het veld in. Maar dan weten we te scoren uit een aanval via Bryan, Aussie en een voorzet van Remco die met een duik van Maurice verzilverd kan worden. 0-1. Mooi zo, maar wel een slecht voorteken, want Uitgeest heeft al twee keer een achterstand om weten te buigen in winst. Oppassen dus die tweede helft.


Jan heeft ons vorig jaar echter iets geleerd. De crossbal in de diepte. Dat komt ons vandaag goed uit, want keer op keer zijn we gevaarlijk op crossballen van Peter, Mehmet, Aussie, Ed, Remco en Bryan. De libero van Uitgeest (Molenaar) heeft het er maar moeilijk mee. Die krijgt overigens wel veel ruimte om ook zijn diepe ballen te geven, Remco en Maurice zijn niet bij machte om hem af te stoppen, dat zal beter moeten. Gelukkig weet Angel hem een paar flinke zwiepers te geven, zodat het allemaal niet al te gevaarlijk wordt. Weliswaar hadden onze spitsen door hun lichamelijke ongemakken een excuus, maar ze riepen steeds naar de kant dat het ging en dan hoort dat tactische er ook bij!


Een corner. Eerste paal Angel! Nee het is keeper Vonk die de bal wegduwt. Maurice vangt hem op en geeft hem op Angel. Nu staat Angel bij de tweede paal en kopt de bal goed binnen. 0-2. En wat een vreugde. Uitgeest komt daarna nog wel terug via hun gevaarlijkste man Koster. Maar eigenlijk kan hij niet aan Bryan ontkomen. Of nog één keer, maar dan schiet hij hem tegen de paal en de rebound wordt door Admiraal naast gemikt. OEF. Richard komt erin voor Maurice, wat ook sinds mensenheugenis niet is gebeurd. Richard krijgt eigenlijk meteen een vette kans maar legt hem onzelfzuchtig af. Had ie niet moeten doen, maarja. Maurice gaat op de bank helemaal uit zijn panty. Eindelijk schreeuwen zonder gevolgen.


Glimlachend steekt Theo Bakkum zijn vlag aan 1 stuk door in de lucht. Duitser. Ik kan niet echt kwaad op hem worden, hij was twee jaar mijn leider in de A-junioren en ik ben aardig door het lint gegaan met hem op de toernooien van UDI-19. Wat een feesten waren dat. Net als het Cor Groenewegen toernooi wat we ooit nog wonnen (toen het nog een VVU toernooi was). Theo - ofwel konijnenkop, zoals we hem altijd noemden - kan het tij voor uitgeest ook niet keren. Uitgeest verliest en ik win! Of nee sorry, wij winnen. Glunderend loop ik door de kantine, waar niemand van de selectie van Uitgeest echt naar me terug kan lachen. Jos heeft het met Adri Looijen ook wel gehad, Wat een jankert! Opgetogen gaan we naar de Flam.


En nu Zouaven en dan WestFriezen. We doen goed mee en als we durven voetballen komen we ook daar om te winnen. Ik geniet nog even na.





Uw verslaggever: Jawel Kzaghalles