Seelaavie

Ik mis je nog wel,
maar het doet geen pijn meer.
Want ik mis zoveel.

Zo was er laatst
een terugspeelbal.
De misser van de eeuw.

Ja! leuk hoor, als je eens denkt van nou die Peter van Seelaavie.nl wil ik weleens een kaartje sturen, maar ik weet zijn adres niet...

Dat hoeft niet meer! Kijk maar op www.adresbekend.nl, want daar kan je gewoon een kaartje sturen naar mijn Adres Bekend ID:

peter~adresbekend

En dan komt ie bij mij thuis aan. Echt waar, want ik heb het al geprobeerd. Dit staat er op hun site:

Hoe werkt Adres Bekend?
Adres Bekend is niets anders dan een alias ('jouwID~adresbekend') waarmee je post kunt ontvangen. Wij koppelen je adres aan je ID, en zorgen ervoor dat de post naar jou wordt verstuurd.

Dus zet je Adres Bekend ID op je site, weblog, Hyves, MySpace, of waar dan ook, zodat iedereen jou post kan sturen. En als jij je vrienden een kaartje wil sturen, nodig ze uit voor Adres Bekend.

Terwijl de ene opstaat komt de ander terug van de wc. We zitten in Bergen te eten. Bergen Noord Holland, het dorp wat volgens ons in de gesprekken van die avond vol zit met vooral promiscue vrouwen. Op één of andere manier zijn vrouwen die in Bergen wonen of vaak komen van opvallend vrije sexuele moraal. Nu is de wens de vader van de gedachte, dus voel je vooral niet aangesproken als je uit Bergen komt ofzo, maar ik denk dat er toch enige correlatie is tussen gemeenten met veel rijke inwoners en een vrije sexuele moraal. Wat doet het ertoe.

Dus hij die terugkomt van de wc begint een verhaal over gerammel aan de deurklink op het moment dat hij laten we zeggen een boodschap achterliet. Wat blijkt nu, toen hij uit de wc kwam stond er een breedgeschouderde kamper te piesen met een vrouwtje om zijn nek. Ik had ook even moeite met dit tafereel, maar ik denk dat ze om zijn nek hing aan de kant van zijn rug terwijl hij de vlieg van het porselein in de pisbak probeerde te sproeien. Dus volgens mijn vriend waren die twee meer van plan dan samen te gaan plassen. Zogezegd. Och, was het enige wat ik dacht. Och, het zal wel. Ik geloof er eigenlijk niets van. Dames gaan zo vaak naar de herenwc.

Nu kwam ook de ander terug van de wc. 'Ze zitten gewoon op de plee te neuken!' vertelde hij lachend, 'er komt allemaal gekreun uit dat hokje'. Veelbetekend werd ik door de eerstteruggekomene aangekeken. Sjonge, ja hij had gelijk. Hij had zich nog afgevraagd of ze het gezien de stank zouden afblazen, maar ik beweerde (ook al dacht ik dat het niet was wat hij dacht dat het was) dat als je geil bent, je geil bent. Dus dan zet je dat door. Bovendien kunnen ze niet al te nuchter zijn geweest. Lijkt mij.

Of de Bergense moraal is nog losser dan ik dacht natuurlijk.

Ik vind de meesten een beetje ongelukkig.

'waar heb jij hem gekocht?'
'bij de expo en jij?
'bij de spar'
'het was wel een leuke'
'ja, ik was eerst bij de techador geweest, maar deze was leuker'
'vind je het lekker'
'ja hoor, hoe lang moet je in zo'n sauna blijven liggen?'

'ganzemaagspiertjes'
'ganzemaagspiertjes?'
'ja, uit blik, had ik nog allemaal in de kast'
'is ze terug naar Frankrijk'
'ja'
'ga je ook heen?'
'nou, eerst maar even afkoelen'

'ik had dus helemaal geen apneu'
'geen wonder dat je gek werd van die beademingsapparatuur'
'ja, volgens mij kon ik daar niet van slapen'
'waar heb je dan last van?'
'ja weet ik niet'
'van lelijke vrouw zeker!'
- gebulder -

'was het lekker meneer?'
'heerlijk'
'wilt u het bonnetje mee?'
'nee'

Hm, dus ik zit in de trein. Beetje suf van de knoflooknacht die ik achter de rug heb. Ik weet niet wat knoflook met jou doet, maar ik heb er altijd avontuurlijke nachten van. Ten eerste is mijn mond droger dan de sahara als ik m'n bed in kruip, ten tweede word ik rond half vier wakker in de veronderstelling dat het 's morgens vroeg is en de dag gaat beginnen en tot slot word ik precies tien minuten voordat mijn wekker afgaat wakker. Daarbij heb ik gedurende de gehele nacht de held uitgehangen in oorlogen, voetbalwedstrijden en gevechten op straat. Knoflook doet mijn bloed koken.

In de trein dus. Ik maak mijn tas open en haal tot ontzetting van de mensen om mij heen een fles Prosecco uit mijn tas. Ook tot mijn eigen verbazing trouwens. Gisteren had ik mensen te eten. Ik zou koken. Haha, ja tuurlijk! Veel te druk. Ik had op de valreep nog gezorgd voor rode wijn en witte wijn en ff snel een fles Prosecco. Dat eten koken werd niks, dus we gingen naar de Mexicaan die schuin onder mijn huis zit. Lekker gegeten. De wijn niet aangeraakt en met een heerlijke knoflookkegel naar bed. Lekker de held uithangen.

En vanochtend in de trein dus een fles italiaanse champagne uit mijn tas getrokken. Wat zouden die mensen gedacht hebben? Vooral toen ik hem voor de lol maar even op het tafeltje heb neergezet. Voor het raam van de coupé. Hahaha, wat een lol met jezelf.

kan ik je niet verleiden
tot alleen maar
samen lezen
en een kop thee
verleiden
door te denken
en meer niet
doen dan wel
of word je daar
onzeker van
mij
en ik
leiden gescheiden
levens die ik
combineer
maar jij
ziet alleen
als je kijkt

Nou, en toen stuurde ik een mailtje naar de redactrice van de Cosmopolitan die al 5 dagen niets liet horen toen ik mijn column had ingeleverd. Mocht je ambities hebben richting het schrijven van columns voor een blad o.i.d. maak jezelf niets wijs, je bent volledig op jezelf aangewezen. niet dat dat erg is hoor, want ik heb met veel plezier zo'n 2,5 jaar een column ingeleverd bij de Cosmopolitan voor op hun website, maar het is niet zo dat je nou ff lekker begeleid wordt ofzo. Of dat je echt weet wat er van je verwacht wordt. Nouja, mij bevalt dat wel. Maar ik stuurde dus een mailtje...

Er stond iets in van 'ik hou ermee op hoor' want ik ben mezelf aan het herhalen en de laatste paar maanden moest ik steeds vragen of ze de column hadden binnengehad, of ie goed was, wanneer ie werd geplaatst en dan controleren of ze niks vergeten waren. Je zou bijna denken dat ik de eindredactie had. Mij bekroop het gevoel dat het steeds slechter was wat ik schreef. Maar dat heb je sowieso af en toe. Daar moet je niet mee zitten. Afijn, zoiets mailde ik. En toen kreeg ik een mailtje terug:

'oh jammer! nouja, succes hè verder!'

Nouja, als je 2,5 jaar met een meisje bent geweest en je zegt 'ik maak het uit hoor' en zei zegt 'oh jammer, nouja succes hè verder!' Dan weet je in ieder geval zeker dat je het bij het rechte eind had. Een vriendin vroeg of ik het erg vond en gehoopt had dat ze wat anders zouden zeggen. Dat had ik eigenlijk niet gehoopt. Het is ook niet zo erg. Als je in 2,5 jaar tijd ongeveer 31000 woorden typt voor een site en je doet dat gratis, dan moet je je vooral niet in je hoofd halen dat iedereen om je zit te springen. Meestal betekent het gewoon dat ze geen geld hebben en dat je daarom een kans krijgt. Ik heb het als vingerfoefening gebruikt. En nu maar eens kijken waar en hoe ik er een gevolg aangeef.

Wat ik wel storend vind is dat zo'n redactrice niet de moeite neemt om een aangeleverde column te lezen of in ieder geval te mailen dat ze geen tijd heeft. Maar goed, dat is haar probleem en wie weet had ze er wel goede redenen voor. Een uurtje heb ik me er wel boos over gemaakt hoor, maar over de onkunde en desinteresse van iemand anders moet je je niet te lang druk maken. Kost zooveel energie.

Dus ik denk dat het wel minder zal worden met de verhaaltjes over Peter en zijn single-gedoe.

Zoekt er nog iemand een columnist?

PS. tip voor de liefhebber, er is een plekje vrij op de cosmosite, ik heb wel een contactpersoon voor je! (ik weet niet of ze reageert..)