Seelaavie

Gisteren heb ik denk ik voor de laatste keer op het wedstrijdformulier van een zaalvoetbal eredivisionist gestaan, er is namelijk heibel in de tent. De sponsor/coach heeft heibel met het bestuur en de boel staat op klappen. Nu heeft deze coach de afgelopen tien jaar zijn geld, ziel en zaligheid in dit team gestopt, maar nu vliegt hij eruit en met hem al het sponsorgeld.

Hij is niet de makkelijkste hoor. Het is een soort Anthony Soprano, maar dan in het echt. Alles is zwart/wit, er staat een enorme bar in zijn huiskamer en hij is van een nog grotere omvang. Enorme beul en soms een klein hartje. Ik heb ook weleens mot met hem gehad. Het bestuur heeft de onmogelijke taak met hem op één lijn te komen. Het is een soort Karel Aalbers verlaat Vitesse scenario.

Nu komt het mooiste. Bestuur en coach zijn bij de spelersgroep te rade gegaan. Kortom, wij moeten nu uitmaken of we voor het bestuur kiezen of de coach. Belachelijk verhaal natuurlijk. Wij zijn een spelersgroep en geen adviesorgaan en dus gaan de discussies helemaal nergens over. Natuurlijk is er verdeeldheid, de één vindt zus en de ander vindt zo. Persoonlijk kan ik het niet over mijn hart verkrijgen om na tien jaar (met onderbrekingen) tegen die coach te zeggen dat ik niet met hem verder wil. Maar een spelersgroep zou deze keus helemaal niet moeten maken. Belachelijk.

Ik snap wel dat de situatie onhoudbaar is, maar het bestuur staat helemaal mijlenver bij mij vandaan. Onmogelijk dat ik daarvoor zou kiezen. Vooralsnog denk ik dat de enige optie is om te stoppen en dat ga ik ook maar doen. Het is nu al 5 vrijdagen achter elkaar discussie en gezeur en daar heb ik het te druk voor. Laat maar zitten. Het was leuk, ik zat bij een eredivisieclub. Voor mij is het over.

Zoekt er nog iemand een zaalvoetbalkeeper?