Seelaavie

Bij Versatel kan je kiezen. Je kan kiezen voor welke film je op dat moment wilt zien of welke live voetbal wedstrijd je wilt zien. Een mens kan echter helemaal niet kiezen. Een mens wil helemaal niet kiezen. De meeste mensen eten hun leven lang dezelfde vier gerechten bij de chinees; er staan ongeveer 120 gerechten op het menu. Ik bedoel maar. Kiezen is veel te moeilijk. De videotheek. Duizenden banden, je huurt de dagfilm. De supermarkt. Duizenden producten, woensdag gehakt.

Ik snap ook niet dat je zou willen kiezen, ik laat dat liever voor mij doen. Daar is de tv voor of een tijdschrift. Het tijdschrift kiest een paar mensen om boeken te lezen en die zeggen wat ze ervan vinden. Dat is handig voor mij, anders kan ik uit het aanbod van de boekhandel niet wijs. Hoe vaak ik mijzelf al niet dralend om de tafels van de boekhandel afvroeg wat ik zou kopen. Bah. Nu lees ik af en toe recensies en kan ik zo twee of drie boeken pakken die me wel aan zullen spreken. Hetzelfde geldt voor samenvattingen van voetbalwedstrijden. Doe mij maar een goede regisseur en een lekkere montage. Dat gekloot met hele wedstrijden. Ik zit er niet op te wachten.

Dat is het ergste aan kiezen. Je zet de mensen buitenspel die het kunnen. Kiezen. Regisseurs, interviewers, programma-makers en ga zo maar door. Daar is helemaal geen tijd meer voor. Cameramannen nemen straks zo breed mogelijke shots en wij moeten maar kiezen waar we gaan kijken. En daar moeten we nog geld voor betalen ook. Internet is het ultieme kies-medium, maar wat blijkt? Als er mensen zijn die allerlei leuke en interessante dingen op een rij zetten, die dus voor ons kiezen, dan wordt dat het allepopulairst. Webloggers. Sommigen daarvan kunnen echt kiezen en de rest is een schrijnend voorbeeld van wat er gebeurt als iedereen zomaar mag kiezen.

Van kiezen krijg je alleen maar ellende. Trap er niet in. Dat wil je echt niet. Neem Versatel zoveel je wilt, maar niet omdat je dan kan kiezen. Van kiezen krijg je Balkenende. Kiezen is vermoeiend. Kiezen is bovenal helemaal niet chique. Als ik kon kiezen, koos ik nooit. Een kok voor mijn eten, een dj voor mijn muziek en een volgorde in mijn harem. Dat is wel een goed idee voor een website. Een nooit-meer-kiezen website. Daar kan je gewoon zien wat je vanavond eet, welke zender je moet kijken en welke broek je moet kopen. Er staat wat je vanavond gaat doen en met wie je dat gaat doen. Dat lijkt me pas lekker.

Kiezen is voor idioten. Kiezen is een doodlopende weg. Kiezen is het perverse uiterste van zwaarbevochten democratie. Kiezen is een tekort aan oorlog. Kiezen zorgt voor dikke kinderen, dure huizen, overbevolking, global warming, verelendung en vooral voor algeheel belabberde kwaliteit en domme overvloed.

Afgelopen weekend gingen we fietsen over modderpaden in Duitsland. Niets gekozen. Gewoon gereden. Op de heenweg al. Gewoon je neus achterna rijden en kijken of je er komt. Kilometers omgereden. Wat kan ons het schelen. Niemand vroeg wat we morgen gaan doen. Niemand maakte een plan. Alles gebeurde gewoon. Niet kiezen.

Veel beter.