Nostalgie
Soms schrijf ik weleens iets op en weet ik niet wat ik ermee aanmoet en dus email ik het maar aan mezelf. Jaren later rommel ik dan door mijn email en vind het terug. Zo ook onderstaand rijmpje..sjonge! zo voelde ik me dus drie jaar terug, gebroken hartje en blablabla. Zo zie je maar, liefde heb helemaal nergens voor nodig.
ik weet niet hoe groot de wereld is
ik weet ook niet hoe klein
ik weet van gisteren alleen
dat ik je mis
van morgen weet ik
dat ik je mis
jouw telefoon is mijn gezelschap
ziek ben ik er van
van zorgen
van je missen
overmorgen weet ik hoe groot de wereld is
zo groot als jou en mij
hoe een klein moment het lijf verlicht
jou zien maakt me blij
je blijft me verrassen. Of is verbazen een juistere omschrijving? Je lijkt echt na te denken en lijkt dat echt te kunnen verwoorden. Interessant.